شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵
اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس
X
پایتخت انرژی ایران
شیوه قراردادهای نفتی مانع سرمایه‌گذاری و حضور پر‌رنگ شرکت‌های بین‌المللی در ایران
سه شنبه, ۲۳ مرداد ۱۳۸۶ ۱۹:۱۰
۳۲۰
طبقه بندی:
  • سردبیر
  • خبر
چچ
شیوه قراردادهای نفتی مانع سرمایه‌گذاری و حضور پر‌رنگ شرکت‌های بین‌المللی در ایران

کارشناسان خارجی مطرح کردند:

شیوه قراردادهای نفتی مانع سرمایه‌گذاری و حضور پر‌رنگ شرکت‌های بین‌المللی در ایران

خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از کارشناسان اقتصاد انرژی اعلام کرد که آن‌چه که موانعی را در راه جذب سرمایه‌خارجی در بخش انرژی ایران پدید می‌آورد، مسایل سیاسی نیست، بلکه برخی قوانین ایران است.

ایسنا - درحالی که آمریکا تلاش‌های زیادی را برای دورکردن سرمایه‌گذاران خارجی از فعالیت در بخش انرژی ایران به کار گرفته است، کارشناسان معتقدند که مشکلات بخش سرمایه‌گذاری ایران برخی نشات گرفته از اشتباهات خود کشور است، درحالی که می‌توان فشارهای بین‌المللی را از میان برداشت و با ارائه پیشنهادات بهتر به شرکت‌های خارجی، سرمایه بیشتری جذب کرد.

میکاییل هربرگ ـ از اعضای دفتر تحقیقات آسیا ـ که زیر نظر دولت آمریکا فعالیت می‌کند در این خصوص می‌گوید: "آن‌ها خود تحریم‌ را برای ما تسهیل می‌کنند، قراردادهایی که به شرکت‌های بین‌المللی انرژی پیشنهاد می‌کنند ضعیف هستند و نرخ بازگشت سرمایه‌ آن‌ها نیز پایین است."

براساس این گزارش، حتی شرکت‌های چینی که در کشورهای مختلفی سرمایه‌گذاری می‌کنند، در امضای قراردادهای انرژی با ایران کند عمل کرده‌اند.

این گزارش مدعی شده که این موضوع نشان می‌دهد که چگونه استراتژی داخلی می‌تواند توان تهران برای مقابله با فشارهای غرب را تضعیف کند.

ایران درحال حاضر از درآمدهای نفتی بهره می‌برد، ولی صنایع نفت و گاز با مشکل جذب سرمایه‌گذاری لازم برای مقابله با تحلیل رفتن میادین مواجه است و این کمبود سرمایه می‌تواند در آینده، کشور را با مشکلاتی مواجه کند.

برخی کارشناسان عنوان می‌کنند درحالی که آمریکا تلاش‌های خود را برای منزوی کردن ایران تشدید کرده است، تهران می‌تواند با ارائه پیشنهاد قراردادهای بهتر، این تلاش‌ها را خنثی کند.

درحالی که قانون ایران مالکیت شرکت‌های خارجی بر منابع نفتی را ممنوع شمرده است، ایران اکنون برای جذب سرمایه‌گذاران از قراردادهای بای‌بک (بیع متقابل) استفاده می‌کند که مالکیت منابع را در اختیار ایران قرار می‌دهد.

ولی هربرگ در این خصوص می‌گوید که این قراردادها از جذابیت لازم برخوردار نیستند، چرا که بازگشت سرمایه آن متناسب با ریسک‌های سرمایه‌گذاری نیست.

به گفته وی، آن‌چه که برای سرمایه‌گذار به دست می‌آید، نرخ بازگشت سرمایه‌ای معادل6 تا 9 درصد است و یا حداکثر 10 درصد. درحالی که در محیطی که ریسک سرمایه‌گذاری کم باشد نرخ بازگشت سرمایه 10 تا 12 درصد مطلوب است که در برخی از مناطق این نرخ تا 15 درصد نیز افزایش می‌یابد.

براساس این گزارش، اختلافات تهران با شرکت ساینوپک چین برای توسعه میدان یاد‌آوران بر سر این بود که شرکت چینی خواستار نرخ بازگشت سرمایه معادل 15 درصد بود و ایران نرخی پایین‌تر را مد نظر داشت.

درحالی که افزایش قیمت نفت در سال‌های گذشته درآمدهای نفتی ایران را با افزایش قابل توجهی مواجه کرده است و در سال 2006 بالغ بر 50 میلیارد دلار بوده است، این کشور باید برای مقابله با تحلیل رفتن میادین خود اقدامات جدی انجام دهد.

اکبر ترکان ـ مدیر شرکت نفت و گاز پارس ـ چندی پیش گفته بود که در صورت جذب نشدن سرمایه‌های لازم، تولید نفت ایران سالانه 5 درصد کاهش خواهد یافت.

براساس این گزارش، ایران پیشرفت‌هایی در ارائه پیشنهاد قرارداهای بیع‌متقابل خود داشته است که از جمله به افزایش زمان آن‌ها و ارائه مجوز توسعه میدان به شرکتی که اکتشاف آن را انجام داده است، می‌توان نام برد.

واحد اطلاعات اکونومیست همچنین در دسامبر گذشته به نقل از مدیر اکتشاف شرکت ملی نفت اعلام کرد که تهران برای نخستین بار قرارداهای مشارکت تولید را نیز بررسی خواهد کرد.

ولی برخی کارشناسان نسبت به اجرای این قرارداها در ایران چندان خوشبین نیستند و معتقدند که برا یاجرای آن باید تغییراتی در قانون اساسی اعمال شود.

آدرس کوتاه شده: