ایسنا - همچون سال‌های گذشته درخصوص میزان بودجه مورد نیاز برای واردات بنزین در شش ماه دوم سال نظرات مختلفی از سوی دولت و نمایندگان مجلس مطرح می‌شود، ولی این‌بار بحث بر سر مقدار بودجه نیست، بلکه بر لزوم داشتن یا نداشتن پرداخت این مبلغ اضافی است.

در نخستین اظهار نظرها معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران از نیاز به بودجه 1.3 تا 1.5 میلیارد دلاری برای تامین بنزین تا پایان سال خبر داد.

در حالی محمدرضا نعمت زاده از چنین درخواستی برای واردات بنزین در ماه‌های باقی‌مانده امسال خبر می‌دهد که حسین آفریده - عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی - تاکید می‌کند که نیازی به گرفتن بودجه مجدد برای واردات بنزین نیست، بلکه دولت بودجه اضافه هم دارد و نیازی به متمم و بودجه دیگر ندارد.

این نماینده مجلس می‌افزاید: میزان متوسط مصرف بنزین کشور 57 میلیون لیتر در روز اعلام شده، در حالی که دولت در بودجه امسال برای 64 میلیون لیتر بنزین در روز بودجه گرفته است، بنابراین دولت حق مردم را نداده است!

از سوی دیگر به گفته برخی کارشناسان باوجود این‌که پیش از این 2.5 میلیارد دلار در بودجه سال 86 برای واردات بنزین تصویب شده است، ولی با توجه به افزایش 10 درصدی قیمت بنزین نسبت به سال گذشته در سطح جهانی و همچنین مصرف بدون سهمیه‌بندی بنزین در 98 روز ابتدایی سال‌ نیاز به بودجه چهار میلیارد دلاری واردات بنزین در مجموع ماه‌های امسال را الزامی کرده است.

در این رابطه رضا طلایی‌نیک - عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس - با بیان این‌که افزایش میزان درخواست اعتبار برای واردات بنزین، اهداف و نتایج سهمیه‌بندی و محاسبات و آمار‌های اعلام شده را زیر سوال می‌برد، خاطرنشان می‌کند که با وجود تاخیر 40 روزه در اجرای سهمیه‌بندی بنزین، میزان کسری یارانه بین 250 تا 500 میلیون دلار برآورد می‌شود‌.‌ بر مبنای سرانه یارانه ماهانه نسبت به مصرف سال گذشته و افزایش آن در سال جاری،‌ نباید تاخیر 40 روزه در اجرای سهمیه‌بندی کمبود بودجه دولت برای یارانه بنزین را بیش از 500 میلیون دلار نشان دهد و به همین دلیل تقاضای بیش از 500 میلیون دلار برای کسری یارانه بنزین نشان دهنده محاسبات نادرست یا مخدوش کردن اهداف و نتایج سهمیه‌بندی بنزین است.

پیش از سهمیه‌بندی، فرضیات مختلفی از سوی مسوولان کشور مطرح می‌شد؛ به این ترتیب که برخی تصور می کردند با اجرای طرح کارت هوشمند سوخـت، نیاز کشور فقط در حد تولید خواهد بود و دیگر نیازی به تعیین بودجه اضافی برای واردات نیست. در حالی که عملا پس از گذشت حدود دو ماه از اجرای سهمیه بندی به این نتیجه رسیدند که نه تنها تولید داخل بنزین کفایت نمی‌کند، بلکه لازم است به طور متوسط تا پایان سال روزانه 10 تا 15 میلیون لیتر بنزین وارد کنیم.

در این خصوص کارشناسان تاکید می‌کنند که امکان برآورد دقیق از میزان بودجه مورد نیاز تا پایان سال وجود ندارد، زیرا در مسایل اقتصادی فرض را بر ادامه وضع موجود می‌گذارند، در حالی که ثبات بازار انرژی در سطح جهانی تحت تاثیر مسایل اقتصادی و سیاسی قرار دارد که پیش‌بینی را کمی مشکل کرده است.

البته مقایسه شرایط کنونی که متوسط مصرف بنزین درحدود دو ماه گذشته از زمان آغاز سهمیه‌بندی حدود 61 میلیون لیتر در روز بوده است، در مقایسه با متوسط مصرف روزانه 78 میلیون لیتری سال گذشته نشان می‌دهد که کاهش مصرف و به تبع آن کاهش نیاز به واردات چشمگیر بوده است؛ به گونه‌ای که در سال گذشته روزانه 38 میلیون لیتر بنزین وارد کرده بودیم، در حالی که اکنون به حدود 15 میلیون لیتر رسیده است، ولی هنوز با شرایطی که نیاز به واردات بنزین نداشته باشیم فاصله وجود دارد که امید می‌رود با توسعه پالایشگاه‌ها و طرح‌های ارتقای کیفیت نه تنها از واردات بنزین بی نیاز شویم، بلکه به صادر کننده آن نیز تبدیل شویم.

درحالی نظرهای کاملا متفاوت درباره موضوع واردات یا عدم واردات بنزین و همچنین میزان بودجه مورد نیاز مطرح می‌شود که به‌نظر می‌رسد بخشی از گره کار مربوط به بنزین مورد نیاز خودروهای نظامی و دولتی است. در این زمینه مصوبه مجلس حاکی از آن است که بودجه 2.5 دلاری سال 86 فقط برای واردات بنزین مورد نیاز خودروهای شخصی و عمومی بوده و این در حالی است که طبق گفته آفریده، بنزین خودروهای دولتی و نظامی نیز از همین ردیف بودجه تامین شده است که در این رابطه باید مابه‌التفاوت قیمت بنزین یارانه‌ای و آزاد به حساب شرکت ملی نفت واریز شود که تاکنون پرداخت نشده است و به همین دلیل با کمبود بودجه مواجه شده‌ایم.

دراین خصوص شاید با مشخص شدن مبادلات اقتصادی دولت و سازمان‌های نظامی و دولتی در رابطه با شیوه و زمان پرداخت قیمت تمام شده بنزین مورد استفاده در این سازمان‌ها بحث نیاز به بودجه اضافی کاملا شفاف و معلوم شود که آیا نیازی به درخواست بودجه اضافی برای واردات بنزین هست یا خیر؟