به گزارش پایگاه اطلاع رساین منطقه ویژه پارس، مهندس بهمن صمیمی، افزود:  بر اساس مطالعات به  دست آمده از چاههای 1 و 2 این میدان، مطالعات جامع(MDP) با هدف توصیف میادین نفت سنگین فردوسی انجام شد که نتیجه مطالعات، بیانگر وجود حجم عظیم نفت سنگین در این میدان است.

وی یادآور شد: میزان نفت درجا در لایه های پنج گانه مختلف این میدان، 31 میلیارد بشکه برآورد شده و توان تولید از این میدان نیز روزانه تا 70 هزار بشکه پیش بینی شده بود.

صمیمی ادامه داد: در همین راستا و به منظور توصیف جامع میدان، شرکت ملی نفت ایران پس از مطالعه شرکت خارجی،  با توجه به اهمیت ذخیره بالای نفت سنگین میدان و جهت اخذ اطلاعات دقیق تر برای توسعه جامع آن، مصوبه ای صادر و به شرکت مهندسی و توسعه نفت (طرح نفت سنگین) ابلاغ کرد که بر اساس این مصوبه، شرکت متن باید لرزه نگاری سه بعدی میدان، حفاری دو حلقه چاه توصیفی جهت ارزیابی دقیق تر و گرفتن نمونه های مخزنی از لایه های نفت سنگین و آزمایش های مرتبط را طی مدت 36 ماه انجام دهد و در نهایت برنامه جامع توسعه میدان را به شرکت ملی نفت ایران ارائه نماید.

وی گفت: حفاری چاه شماره 3 میدان نفت سنگین فردوسی با هدف ارزیابی لایه های نفتی و گازی که در فروردین 1389 آغاز شد، با حفاری لایه های نفت سنگین و مغزه گیری و بررسی های اولیه نشان داد در لایه های پنج گانه میدان شامل کژدمی(بورگان)، داریان، گدوان(خلیج)، فهلیان و سورمه(عرب) حجم قابل توجه ای نفت سنگین با درجات سنگینی (API) مختلف وجود دارد.

صمیمی افزود: بررسی، مطالعه و آزمایش های مختلف بر روی مغزه های گرفته شده در این لایه ها و نمونه های ته چاهی در حال انجام می باشد و مدت 3 ماه است که به دلیل اعلام نیاز شرکت نفت و گاز پارس و به دستور شرکت ملی نفت ایران عملیات حفاری متوقف شده و دکل حفاری به فازهای 15 و 16 پارس جنوبی منتقل شده است؛ در حال حاضر منتظر استقرار مجدد دکل در محل چاه یادشده (چاه شماره 3) به منظور ادامه حفاری و انجام آزمایش های تولیدی و توصیفی لایه های نفت سنگین این میدان می باشیم.

وی با اشاره به تفاوت دو میدان گلشن و فردوسی تصریح کرد: میدان گلشن، یک میدان گازی است که حاوی مقدار کمی نفت سنگین می باشد؛ در حالی که میدان فردوسی میدان عظیمی از نفت سنگین با مقدار کمی گاز در لایه های دالان و کنگان است.

مجری طرح میدان نفت سنگین فردوسی، یادآور شد: میدان نفت سنگین فردوسی در بخش مرکزی خلیج فارس و در غرب پارس جنوبی در مجاورت میدان گازی گلشن قرار گرفته است، فاصله این میدان از بندر بوشهر حدود 190 کیلومتر و از خط ساحلی حدود 88 کیلومتر می باشد.

صمیمی ادامه داد: چاه شماره 1 این میدان در سال 1345 (44 سال پیش) کشف و به منظور شناسایی لایه های نفت سنگین حفاری شد و چاه شماره 2 در سال 1346 به منظور بررسی میزان پتانسیل لایه های گازی آن حفاری شد.

وی افزود: ابعاد این میدان روی افق مخزن فهلیان دارای حدود 20 کیلومتر طول و 13 کیلومتر عرض می باشد.