به گزارش پایگاه اطلاع رسانی منطقه ویژه پارس، در روش تحقیق این مقاله آمده است: یکی از ابزارهای پشتیبانی تصمیم‌گیری گروهی ( GDSS) فرایند تحلیل سلسله مراتبی گروهی است که می تواند تاثیر متقابل و مشارکت افراد در تصمیم‌گیری را افزایش دهد؛ اساس این روش مشابه آنچه در مغز انسان انجام می‌شود، به تجزیه و تحلیل مسایل می‌پردازد.

 علاوه برآن، نیاز به مقایسه‌های زوجی در AHP یکی از مزایای روش به حساب می آید، چراکه تصمیم‌گیرنده را مجبور می‌کند تا در مورد وزن‌های عوامل بیشتر فکر کند و موقعیت را بصورت عمیق‌تری تجزیه و تحلیل نماید. مزیت دیگر AHP در توانایی‌اش برای اندازه‌گیری موضوعات کمی و کیفی است؛ به طوریکه ترجیح ذهنی، دانش خبره و اطلاعات عینی همگی در AHP موجود است و به کار می رود.

 مزیت دیگر این روش ساختار دادن به مساله تصمیم‌گیری با تشکیل سلسله مراتبی است. طبقه‌بندی معیارها از بالا به پایین درخت تصمیم‌گیری باعث می‌شود تا مسائل پیچیده به صورتی سیستماتیک توسط روش AHP و به خصوص با در نظر گرفتن نظرات کارشناسان و تصمیم‌گیرندگان مختلف مورد بررسی قرار گیرد. قابلیت درک آسان بدون نیاز به متخصصان، ارایه ساختاری جهت همکاری و مشارکت گروهی در تصمیم‌گیری، استفاده از هر دو بعد نگرش سیستمی و تحلیل جزء به جزء برای حل مسایل و دارا بودن مقیاس اندازه‌گیری مختص این روش، از جمله توانایی‌های این روش است.

 این روش یکی از روش‌های مطمئن در محاسبه اوزان شاخص‌هاست زیرا اساس کار آن نظرات تصمیم‌گیرنده است نه ماتریس تصمیم‌گیری. فرض بر این است که افراد در مقایسه‌های زوجی بهترین تصمیم را می‌گیرند. این روش امکان تحلیل حساسیت روی معیارها و زیر معیارها را نیز فراهم می‌کند. از مزایای ممتاز این روش این است که می توان میزان سازگاری و ناسازگاری تصمیمات اتخاذ شده توسط تصمیم‌گیرندگان را در آن محاسبه کرد. بعلاوه این روش از یک تئوری قوی برخوردار بوده و بر اساس اصول بدیهی بنا نهاده شده است.

روش AHP بر سه اصل پایه‌ریزی شده است: ساختار مدل،  قضاوت‌های مقایسه‌ای گزینه‌ها و معیارها و تعیین ارجحیت‌ها. در اولین گام، یک مسأله تصمیم‌گیری پیچیده به شکل سلسله مراتبی ساخته می‌شود. AHP ‌ در ابتدا مسأله پیچیده تصمیم‌گیری را به سلسله مراتب‌های مرتبط با اجزای تصمیم (معیارها و گزینه‌های تصمیم‌گیری) می‌شکند. این سلسله مراتب حداقل دارای سه سطح است: هدف کلی مسأله در بالا، معیارهای چندگانه که گزینه‌ها را تعریف می‌کنند در سطح میانی و گزینه‌های تصمیم در پایین مرحله دوم مقایسه گزینه‌ها و معیارها است.

پس از اینکه مساله تجزیه شد و ساختار سلسله مراتبی شکل گرفت، روند ارجحیت با توجه به تعیین اهمیت نسبی معیارها در هر سطح شروع می‌شود. قضاوت‌های زوجی از دومین سطح شروع می‌شود و در پایین‌ترین سطح که گزینه‌ها قرار دارند تمام می‌شود. در هر سطح معیارها به صورت زوجی با توجه به میزان تأثیرشان و بر اساس معیارهای خاص در سطح بالاتر مقایسه می‌شوند.

مقاله «رویکرد توسعه پایدار در انتخاب سیستم ساختمانی مناسب با استفاده از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره» نوشته مهندس حمیدرضا مسعودی که در هیات داوران دومین همایش ملی چشم انداز توسعه پایدار، یکپارچه و دانایی محور منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در افق 1404 و 1444 پذیرفته شده، به صورت پوستر ارائه می شود.